در حال بارگذاری ...
حجتالاسلاموالمسلمین دکتر حسن روحانی، رئیس‌جمهوری اسلامی ایران در دوره‌های یازدهم و دوازدهم، صبح امروز در مراسم بزرگداشت آیت‌الله‌العظمی شبیری زنجانی که در حسینیه زنجانی‌ها در تهران برگزار شد، حضور یافت.
حضور حجتالاسلاموالمسلمین دکتر حسن روحانی، رئیس‌جمهوری اسلامی ایران در دولت‌های یازدهم و دوازدهم، در مراسم ختم بدرالسادات عراقچی، خواهر سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه که امروز یکشنبه (۱۲ مهر ۱۴۰۵) در مسجد نور تهران برگزار شد.
حضور حجتالاسلاموالمسلمین دکتر حسن روحانی، رئیس‌جمهوری اسلامی ایران در دولت‌های یازدهم و دوازدهم، در مراسم ختم احمد ناطقنوری، نماینده هفت دوره مجلس شورای اسلامی و برادر حجتالاسلاموالمسلمین علی‌اکبر ناطقنوری که بعدازظهر امروز چهارشنبه (۸ مهر ۱۴۰۵) در مسجد نور تهران برگزار شد.
دکتر روحانی در دیدار با جمعی از سفیران، استادان و صاحب‌نظران سیاست خارجی گفت: «اصلاً من نه کلمه رفراندوم را گفتم و نه کلمه همه‌پرسی را گفتم.» او افزود ایران آغازگر جنگ نبوده و «وقتی به ما تجاوز بشود ما باید دفاع کنیم. اینکه جزو بدیهیات اولیه است.»
جمعی از سفیران، استادان و صاحب‌نظران سیاست خارجی با حجتالاسلاموالمسلمین دکتر حسن روحانی، رئیس‌جمهوری اسلامی ایران در دوره‌های یازدهم و دوازدهم دیدار و گفت‌وگو کردند.
درگذشت مرجع عالیقدر و فقیه پارسا و زمان‌آگاه جهان تشیع، حضرت آیت‌الله‌العظمی شبیری زنجانی، به راستی برای جامعه ما در شرایط کنونی، کاستی جبران‌ناپذیری است. این دانشمند ربّانی که عمر پربار و برکت خویش را در خدمت به مردم و نشر تعالیم الهی پیامبر و خاندان پاکش گذراند، علاوه بر آن که در علوم فقه و اصول و رجال در قرن اخیر سرآمد بود و با روش علمی ویژه و دقت نظر خاص خود، هزاران عالم و معلم را در مجالس درس خود پرورش داد، برای همه آن‌ها که او را می‌شناختند الگوی برجسته اخلاق و تواضع و آموزگار بزرگ اعتدال و خیراندیشی بود. دیدار ایشان که همواره به حکمت و انصاف و مدارا توصیه می‌کردند، همیشه برای ما درس‌آموز و آرامش‌بخش بود.
حجتالاسلاموالمسلمین دکتر حسن روحانی، روز دوشنبه ۹ شهریور، در دیدار جمعی از استانداران، معاونان استاندار و فرمانداران دولت‌های یازدهم و دوازدهم گفت: این مردمی که این همه کار عظیم و بزرگ در جنگ ۱۲ روزه و در جنگ ۴۰ روزه انجام دادند، البته معنایش این نبود که هیچ گله‌ای ندارند، معنایش این نبود که مردم هیچ مشکلی ندارند، اما برای مردم، حفظ ایران، حفظ استقلال و عظمت این سرزمین، آنچنان بود که گفتند باشد، همهٔ گله‌ها را می‌گذاریم کنار، امروز می‌آییم در خیابان، امروز می‌آییم روبه‌روی دشمن؛ کشورمان را حفظ می‌کنیم، ملت‌مان را حفظ می‌کنیم. مردم کار فوق‌العاده‌ای انجام دادند. من فکر نمی‌کنم در دنیا الان ملتی باشد که عظمت ملت ایران را در جنگ ۱۲ روزه و جنگ ۴۰ روزه باور نداشته باشد. من فکر نمی‌کنم، حتی در آمریکا، در اروپا، غرب، شرق، مسلمان، غیرمسلمان، در منطقه و غیرمنطقه، عظمت و ایستادگی مردم ایران نمونه‌ای داشته باشد؛ وقتی مردمی می‌آیند و می‌ایستند. بزرگترین پیروزی را این مردم، نیروهای مسلح، دولت، دیپلماسی، همه و رهبری به دست آوردند. اما بعد از کمک و لطف خداوند، آنچه تعیین‌کننده بود ایستادگی مردم بود. مردم نهراسیدند، نترسیدند و به خوبی مقاومت کردند. کشورهایی هستند که اگر به ایشان بگویند آمریکا می‌خواهد حمله کند، تمام است. حکومت‌هایی هستند که اگر به ایشان بگویند هفته دیگر آمریکا به شما حمله می‌کند همان وقت سقوط می‌کنند، مگر سقوط نکردند؟ مگر صدام سقوط نکرد؟ این که این آقا در واشنگتن نشسته و می‌گوید ایران باید تسلیم شود، چون نمونه‌اش را قبلاً دیدند. در سال ۲۰۰۳ در بغداد و عراق دیدند. صدام ۴۸ ساعت قبل از حمله آمریکا، پیام داد برای آمریکایی‌ها، برای بوش پسر که من کامل تسلیمم، تسلیم کامل شد، ولی آن‌ها گفتند نه، دیگر وقت گذشته است. وقتی نماینده عراق رفت در واشنگتن با خانم رایس صحبت کرد، گفت دیگر دیر شده است، دیگر ما تصمیم به حمله گرفته‌ایم. صدام با همه قلدری‌اش تسلیم شد، در آخر هم او را از یک دخمه درآوردند بعد از چند ماه. آن دیگری که در لیبی آن همه ادعا می‌کرد او هم تسلیم شد. در مراحل مختلف تسلیم شد، در آخر هم از یک جوی فاضلاب او را درآوردند و بعد او را کشتند. آن رهبری که در برابر آمریکا ایستاد، مقاومت کرد، تسلیم نشد و جان خودش را هم در این راه، در راه حق و استقلال کشور و عظمت ایران فدا کرد، رهبر این کشور بود. رهبر این سرزمین بود. مردم هم خوب پاسخ دادند در تشییع پیکر او با آن عظمت در داخل این کشور و در کشور عراق. نشان دادند که قدردانند، مردم قدرشناسند.
حجتالاسلاموالمسلمین دکتر حسن روحانی، روز دوشنبه ۹ شهریور، در دیدار جمعی از استانداران، معاونان استاندار و فرمانداران دولت‌های یازدهم و دوازدهم گفت: چرا توانستیم در مذاکره ۱+۵ موفق شویم؟ چون اقتصاد را بدون آن توانستیم سامان بدهیم. چند روز قبل از امضای برجام یعنی در تیر ۹۴ هفتادمین جلسه هسته‌ای را گذاشته بودیم. جلسه سطح بالا، البته جلسات سطح پایین‌تر خیلی بیشتر از این‌ها بود. یک سری جلسات خدمت رهبری بودیم که آن‌ها را من حساب نمی‌کنم، جلسات در سطح بالایی که خود رهبری دستور داده بودند و اعضای آن را تعیین کرده بودند، هفتاد جلسه گذاشته بودیم. در همان زمان، ۱۳۶ جلسه ستاد اقتصادی گذاشته بودیم. نه جلسات اقتصادی معمولی با وزرای اقتصادی؛ بلکه ستاد اقتصادی دولت، که هر هفته دو جلسه اقتصادی می‌گذاشتیم. وقتی دشمن و ۱+۵ دید بدون آن‌ها هم داریم اقتصاد کشور را پیش می‌بریم، سر فرود آوردند. در بهمن سال ۹۳ من یک سفر استانی به اصفهان رفتم. استقبال مردم در همهٔ استان‌ها البته غرورآفرین بود اما استقبال مردم در اصفهان فوق‌العاده بود. شب آقای کری به آقای ظریف گفته بود که ما استقبال مردم اصفهان را از روحانی دیدیم، ما پیام را گرفتیم، یعنی نمی‌توانیم در برابر این دولت بایستیم، باید تسلیم شویم. حضور و محبت مردم اصفهان باعث شد ۱+۵ سر فرود بیاورد. اگر می‌خواهیم امروز دیپلماسی ما به جلو حرکت کند، باید همه بخش‌ها در کنار دیپلماسی باشند. دیپلماسی وقتی موفق است که طرف مقابل حس کند که کل ملت ایران، پشت سر این آقایان است. حالا هر که می‌خواهد مذاکره کند. هر که مسئول مذاکره است، فرق نمی‌کند، همه باید پشت سر آن‌ها باشیم. کمااینکه پشت سر نیروهای مسلح هم باید باشیم، فرق نمی‌کند. نیروهای مسلح ما هم شبانه‌روز فداکاری می‌کنند، تلاش می‌کنند و حتی باید با همهٔ توان به کمک آن‌ها بشتابیم.
حجتالاسلاموالمسلمین دکتر حسن روحانی، روز دوشنبه ۹ شهریور، در دیدار جمعی از استانداران، معاونان استاندار و فرمانداران دولت‌های یازدهم و دوازدهم گفت: هر روز یک دوقطبی درست می‌کنیم در جامعه. من نمی‌دانم این‌ها را از کجا آورده‌ایم؟ دوقطبی‌هایی که بی‌اساس و نادرست است. یکی فکر می‌کند اگر از دیپلماسی حمایت کند، معنی‌اش این است که نمی‌خواهد از نیروهای مسلح حمایت کند. مگر این‌ها با هم منافات دارند؟ مگر در دو قطب هستند؟ نیروی مسلح برای کشور کار می‌کند، دیپلماسی هم برای کشور کار می‌کند، موشک هم برای کشور کار می‌کند. پهپاد هم از کشور دفاع می‌کند، مذاکره هم از کشور دفاع می‌کند. اگر هم به یک توافق عزتمندانه و شرافتمندانه برسیم برای کشور است، به نفع کشور و به خاطر کشور است. اصلاً این‌ها اگر با هم نباشند، مسأله حل نمی‌شود. شما فکر می‌کنید مذاکره بدون حمایت مردم، بدون مشارکت مردم، بدون اعتماد مردم، بدون حرکت در بخش‌های دیگر، پیش می‌رود؟ در سال ۹۳ کشورهایی بودند که ایستادند تا مذاکره ایران با ۱+۵ دچار شکست شود، چرا نتوانستند شکست بدهند؟ البته تأخیر انداختند، چند ماهی عقب انداختند، چرا نتوانستند ما را شکست بدهند؟ به دلیل اینکه ما قبل از اینکه به فکر مذاکره با ۱+۵ باشیم، اول به فکر این بودیم که اقتصاد و معیشت مردم را درست کنیم. در همان سال ۹۳ که آن‌ها تلاش کردند و قیمت نفت را از ۱۱۲ دلار پایین آوردند و به ۳۰ دلار رساندند تا ما تسلیم شویم، در همان سال ۹۳، تورم چقدر شد؟ تورم شد ۱۵ درصد. رشد اقتصادی که سال ۹۱، سالِ قبل از دولت تدبیر و امید منهای ۵.۸ درصد بود در سال ۹۳ شد ۳ درصد. اصلاً از سال ۹۳ تا ۹۶ به طور متوسط رشد اقتصادی حدود ۵ درصد بود؛ تورم ما به طور متوسط ۱۱ درصد بود که در دو سال و چند ماه هم تک‌رقمی بود. حتی از سال ۹۳ تا ۹۶ تقریباً اشتغال خالص ما در سال نزدیک ۷۰۰ هزار بود. در سال ۹۳ تا ۹۶ که می‌گویم، چون از ۹۷ دچار جنگ اقتصادی ترامپ شدیم و موضوع شرایط دیگری پیدا کرد. از سال ۹۳ تا ۹۶ صادرات غیرنفتی معادل واردات ما شد و گاهی هم صادرات غیرنفتی بالاتر شد و بودجه هم، غیرنفتی شد. در سال‌هایی در گندم هم به خودکفایی رسیدیم. در سایه برجام ما در بنزین و گازوئیل هم به خودکفایی رسیدیم و حتی صادر کردیم.
حجتالاسلاموالمسلمین دکتر حسن روحانی، روز دوشنبه ۹ شهریور، در دیدار جمعی از استانداران، معاونان استاندار و فرمانداران دولت‌های یازدهم و دوازدهم گفت: ما می‌خواهیم به ربیع برسیم یا می‌خواهیم در زمستان بمانیم؟ اگر می‌خواهیم به ربیع برسیم، باید سیرهٔ پیامبر عظیم‌الشأن اسلام را به کار بگیریم که «لَقَدْ کانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ» اسوه و الگو باید اخلاق پیامبر، راه پیامبر، دستورات پیامبر و شیوه حکمرانی پیامبر باشد. آن پیغمبری که اساس حکومتش را بر پیمان نهاد. پیغمبر در مکه و منا دو پیمان بست، پیمان عقبه اول و دوم، و با آن دو پیمان هجرت کرد و بعد از آن هجرت، توانست حکومت را در مدینه تشکیل بدهد. ظاهراً بعضی‌ها از پیمان بدشان می‌آید؛ از مذاکره بدشان می‌آید. از اینکه توافق شود با یک گروه خوششان نمی‌آید. می‌گویند هرچه گفتیم طرف مقابل باید تسلیم محض ما باشد. البته اگر شدنی باشد خوب است. اگر شرایطی باشد که هرچه ما می‌گوییم طرف مقابل ما پذیرای آن باشد و سر فرود بیاورد خوب است، اهلاً و سهلاً. اما اگر نشد چی؟ اگر طرف جبّار بود چطور؟ اگر طرف قلدر بود چطور؟ می‌گوییم ما باید ادامه بدهیم؟ تا کی باید ادامه بدهیم؟ تا چه زمانی باید ادامه بدهیم؟ این خیلی مهم است که اول چارچوب اهداف ملی برای خودمان روشن باشد و بعد هم عرضه کنیم به مردم. بگوییم مردم! قرار ما این است که با قدرت‌های بزرگ جهانی ۲۰ سال دیگر بجنگیم، اگر مردم گفتند ما قبول داریم خیلی هم خوب است برویم ادامه بدهیم، اما اگر مردم نپذیرفتند و راه دیگری را نشان ما دادند آیا ما نمی‌خواهیم بپذیریم؟ آن که پیغمبر بود مشورت می‌کرد، او که وصل بود به مبدأ وحی با مردم مشورت می‌کرد، او که دارای آن همه دانش و بینش و تدبیر و عقل بود مشورت می‌کرد، ما حاضر به مشورت با مردم و ولی‌نعمتان خودمان نیستیم؟ هر کس در این کشور هر سِمَتی دارد، به امانت از طرف مردم دریافت کرده، هیچ کس حاکم نیست، نه از جانب خودش نه از جانب خداوند. هر کس، هر پستی دارد در هر رده‌ای که هست، از جانبِ مردم است. مردم رأی داده‌اند، یا مستقیم رأی دادند، یا غیرمستقیم رأی دادند. با رأی مردم قدرت و حکومت در اختیار افراد مختلف در رده‌های مختلف قرار می‌گیرد. پس این سِمَت‌ها را مردم در اختیار ما گذاشته‌اند. قدرت را مردم در اختیار ما گذاشته‌اند، مردم صاحبان این کشور هستند و ما باید با آن‌ها حرف بزنیم و باید از آن‌ها بپرسیم.