در حال بارگذاری ...
حجت‌الاسلام‌والمسلمین دکتر حسن روحانی، رئیس‌جمهوری اسلامی ایران در دوره‌های یازدهم و دوازدهم، در گفت‌وگویی تفصیلی، خاطرات خود را از رهبر شهید انقلاب اسلامی، حضرت آیت‌الله‌العظمی سیدعلی خامنه‌ای بیان کرده است. دکتر روحانی در بخشی از این خاطرات، نحوه پذیرش قطعنامه ۵۹۸ و تصمیم‌گیری درباره پایان جنگ هشت‌ساله ایران و عراق که روز ۲۷ تیر ۱۳۶۷ اعلام شد را روایت کرده است: ۲۳ تیر ۱۳۶۷ وقتی از جبهه با آقای هاشمی برمی‌گشتیم، ایشان به من گفت که به تهران برسم با سران قوا خدمت امام می‌رویم و خیلی صریح شرایط جبهه و میدان را برای ایشان توضیح می‌دهیم. ضمن اینکه یک نامه‌ای قبلاً آقای محسن رضایی راجع به جنگ نوشته بود که خدمت امام داده شده بود، یک نامه‌ای هم دولت یعنی وزارت اقتصاد و سازمان برنامه و بودجه راجع به وضع اقتصادی کشور نوشته بودند که آن هم خدمت امام داده شده بود. بیست و سوم تیرماه، شب جمعه، سران قوا خدمت امام می‌رسند و در آن جلسه تصمیم‌گیری می‌شود که قطعنامه ۵۹۸ و آتش‌بس پذیرفته شود. اول بنا بود که مسئولین به نحوی اعلام کنند بعد امام حمایت کنند. اما امام فردایش یعنی روز جمعه پیغام می‌دهد برای آقای هاشمی که این کار را من خودم انجام می‌دهم و شما در جلسه‌ای، مسئولین عالی کشور را دعوت کنید و برایشان شرح بدهید. این جلسه مسئولین کشور در روز یکشنبه بیست‌و ششم تیرماه ۶۷ در دفتر ریاست‌جمهوری تشکیل شد. رئیس‌جمهور، ریاست این جلسه را برعهده داشتند. آنجا اول آقا مقداری صحبت کردند راجع به جنگ، از ارتش آقای حسنی سعدی فرمانده نیروی زمینی ارتش صحبت کرد و از سپاه هم آقای شمخانی صحبت کرد. در آن جلسه اکثر اعضای دولت، فرماندهان عالی نیروهای مسلح، امام جمعهٔ استان‌ها، برخی از اعضای خبرگان و دیگر مسئولین حضور داشتند. در آن جمع آقای محتشمی هم که وزیر کشور بود، صحبت کرد با لحن خیلی تند که وسط آن صحبت تند، حاج احمدآقا وارد جلسه شد. احمدآقا چون پایش درد می‌کرد روی یک صندلی نشست و چند دقیقه‌ای به حرف‌های آقای محتشمی گوش کرد و گفت صبر کنید! صبر کنید! دست کرد در جیبش و نامه امام را درآورد و برای جلسه خواند، آن نامه در واقع پایان بحث بود. امام در آن نامه ۲۵ تیرماه می‌گویند که فرمانده سپاه نوشته این‌قدر تانک و این‌قدر هواپیما می‌خواهیم و… بعد هم گفته در عین حال حاضریم بجنگیم که این دیگر شعاری بیش نیست. البته آن نامه بعدها منتشر شد. آن نامه را احمدآقا خواند و تقریباً آن نامه همه را آرام کرد و هم در بُهت فرو برد تا ظهر شد و بعد از نماز و ناهار، بعدازظهر جلسه با حضور افراد معدودی ادامه یافت. امام جمعه‌ها، اعضای خبرگان و اکثراً نظامی‌ها و خیلی از مسئولین دیگر رفته بودند. آقا بود، با تعدادی از وزرا و چند نفر از نظامی‌ها بحث شد که ما چه کار کنیم برای پایان جنگ. یکی گفت کشوری را واسطه کنیم برای آتش‌بس. یکی گفت آتش‌بس را یک‌جانبه اعلام کنیم، آقای بهزاد نبوی گفت الجزایر را واسطه کنیم. اکثر اعضای جلسه هم می‌گفتند که قطعنامه ۵۹۸ پذیرفته شود. معلوم بود که بهترین راه همان قطعنامه ۵۹۸ است که عراق هم پذیرفته بود و ما هم آن را رد نکرده بودیم. در نهایت همین تصویب شد و بنا شد که آیتالله خامنه‌ای به عنوان رئیس‌جمهور و رئیس شورای عالی دفاع این را ابلاغ کنند به نمایندگی ما در نیویورک که به دبیرکل سازمان ملل اعلام شود که ایران قطعنامه ۵۹۸ را پذیرفته است. در روز دوشنبه ۲۷ تیر پذیرش قطعنامه اعلام شد.
حجت‌الاسلام‌والمسلمین دکتر حسن روحانی، رئیس‌جمهوری اسلامی ایران در دوره‌های یازدهم و دوازدهم، در گفت‌وگویی تفصیلی، خاطرات خود را از رهبر شهید انقلاب اسلامی، حضرت آیت‌الله‌العظمی سیدعلی خامنه‌ای بیان کرده است. او خاطره‌ای را از ارتحال امام خمینی(ره) در شامگاه ۱۳ خرداد ۱۳۶۸ و تشکیل مجلس خبرگان رهبری در فردای آن روز روایت کرد؛ در آن جلسه خبری که دکتر روحانی به عنوان معاون جانشین فرماندهی کل قوا قرائت کرد، در تعجیل تصمیم‌گیری خبرگان مؤثر بود و در نهایت شورایی بودن رهبری رأی نیاورد و اعضای خبرگان به رهبری آیتالله خامنه‌ای رأی دادند. متن این بخش از خاطرات دکتر روحانی را در ادامه می‌خوانید: شب ساعت ۱۰:۲۰ که امام ارتحال فرمودند، شرایط عجیبی را شاهد بودیم. من یادم هست آقا به شدت گریه می‌کرد، آقای موسوی اردبیلی و دیگران، آقای کروبی که سرش را می‌زد به خاک‌های باغچه؛ آن لحظات خیلی تأثرانگیز بود. آنجا تصمیم گرفتند که اعضای خبرگان را فوری دعوت کنند به تهران که صبح مجلس خبرگان تشکیل شود. آقای هاشمی هم به من گفت شما آماده‌باش صد درصد را برای سپاه و ارتش اعلام کنید. ساعت ۱۱:۳۰ آن شب آماده‌باش صد درصد به ارتش و سپاه اعلام شد. روز ۱۴ خرداد وقتی مجلس خبرگان تشکیل شد؛ در جلسه صبح از ساعت ۹ تا ظهر عمدتاً وصیت‌نامه امام توسط آقا در مجلس قرائت شد. در جلسه بعدازظهر، بحث اصلی راجع به مسأله رهبری بود. من در وقت تنفس وقتی آیتالله خامنه‌ای را دیدم، بیشتر بحث شورای رهبری مطرح بود. ایشان به من گفت که ما باید برسیم به شورا و حتی اعضای شورا را هم با ایشان مرور کردیم. حتی اینکه سه نفر باشند، یا ۵ نفر و اسامی چند نفر هم مطرح شد. من خدمت آقا گفتم که اگر شورایی شد، شورای سه نفره به مراتب بهتر از پنج نفره است. هرچه کوچکتر، تصمیم‌گیری راحت‌تر خواهد بود. همان زمان تلکسی از نیروهای مسلح آمد که عراق با تانک‌های زیاد آماده حمله شده و آن تلکس را زمان تنفس به آقای خامنه‌ای نشان دادم و ایشان آن تلکس را خواندند و بعد آمدم که به آقای هاشمی بدهم، اعضا رفته بودند داخل مجلس و من رفتم در هیأت رئیسه به آقای هاشمی دادم. آقای هاشمی تلکس را خواند و بعد رو کرد به خبرگان و گفت آقای روحانی خبر مهمی دارند، خودشان این خبر را برایتان بخوانند. میکروفن را داد به من و خبر را خواندم که عراق با تانک‌های زیاد در منطقه عین‌خوش آماده حمله است و تانک‌هایش به سمت ایران در حرکت هستند. این خبر در تعجیل تصمیم‌گیری خبرگان مؤثر بود. به هرحال در رأی‌گیری شورایی بودن رأی نیاورد و لذا بعد بحث فرد شد که در نهایت خبرگان به آیتالله خامنه‌ای رأی داد که مردم فیلمش را مشاهده کرده‌اند.
کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس منتخبی از عکس‌های تاریخی مرتبط با ارتحال و تشییع پیکر امام خمینی(ره) را منتشر کرده که یکی از آن‌ها تصویری است از حجت‌الاسلام‌والمسلمین دکتر حسن روحانی در روز رحلت بنیانگذار انقلاب در ۱۴ خرداد ۱۳۶۸ در مجلس شورای اسلامی.
حجت‌الاسلام‌والمسلمین دکتر حسن روحانی در گفت‌وگو با عوامل مستند «احمد» خاطراتش را از حجت‌الاسلام‌والمسلمین سید احمد خمینی روایت کرده است. دکتر روحانی خاطره‌ای نقل کرده از دیدارش با سید احمد خمینی در نوفل‌لوشاتو: شاید اولین روزهایی بود که امام از پاریس به نوفل‌لوشاتو منتقل شده بود؛ چون امام چند روزی (حدود یک هفته) در خانه‌ای بود در محله کَشان، بعد منتقل شد به نوفل‌لوشاتو... و آنجا ما حاج احمدآقا را از نو دیدیم. در اولین برخوردی که من با ایشان داشتم، ایشان خیلی تعریف کرد از سخنرانی‌ای که من در مراسم ختم مرحوم آیتالله حاج‌آقا مصطفی در مسجد ارک انجام داده بودم. ایشان به من گفت: «خیلی سخنرانی خوبی بود» و به من گفت: «به شما بگویم، من در عمرم فقط یک بار دیدم که امام یک نواری را گوش کرده باشد و دو مرتبه از ما بخواهد که نوار را بیاورید یک بار دیگر گوش کنم.»
امروز روزی است که ما در یک صحنه‌ای قرار گرفته‌ایم که همه باید تلاش کنیم و فکر کنیم که اگر هاشمی بود امروز چه می‌کرد. به اعتقاد من یکی از ثمرات بزرگ انقلاب اسلامی انتخابات آزادِ سالمِ امنیتیِ رقابتیِ مشارکتی است که رهبری فرمودند. این یکی از آثار بزرگ انقلاب اسلامی ماست. ما در انقلاب اسلامی از روز اول به مردم وعده دادیم که کشور مالِ شما و در اختیار شماست و با رأی شما اداره خواهد شد «وَ الّذِینَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ» ما باید به قولی که به ملت دادیم عمل کنیم. از دی امسال برگردیم به سال‌ها قبل، به دی سال ۵۷ پاریس، نوفل‌لوشاتو، آنجا که امام با مردم خود و با جهان حرف می‌زد و صحبت می‌کرد و حکومت آینده را برای ملت ایران و جهانیان ترسیم می‌کرد. اینکه مردم به راحتی پای صندوق آرا آمدند و در یک همه‌پرسی بزرگ با آن رأی بی‌نظیر به جمهوری اسلامی رأی دادند به این دلیل بود که امام جمهوری اسلامی را برای مردم تعریف، تبیین و ترسیم کرده بود و هر جمهوری اسلامی به غیر از آن که امام آن روز فرمود باشد، آن جمهوری اسلامی‌ای نیست که مردم در ۱۰ و ۱۱ فروردین به آن رأی دادند. آنچه ملت ایران به آن رأی داده طبق سخن امام، قول امام و کلام امام به عنوان مجتهد بزرگ، مرجع بزرگ و راهبر انقلاب اسلامی. او چه فرمود؟ او در دی‌ماه سال ۵۷ چنین فرمود: حکومتی که ما به دنبال آن هستیم، حکومتی است متکی به آرای ملت، به گونه‌ای که تمامیِ آحاد ملت در انتخابات شرکت داشته باشند. در این حکومت به طور قطع باید زمامداران امور دائما با نمایندگان ملت در تصمیم‌گیری‌ها مشورت کنند و اگر نمایندگان موافقت نکنند نمی‌توانند به‌تنهایی تصمیم‌گیرنده باشند. سخن امام است در دی ۵۷ در نوفل‌لوشاتو به صراحت اعلام می‌کند: ما در پی حکومتی هستیم که همهٔ مردم بتوانند پای صندوق آرا باشند و ما زمامدارانی را می‌خواهیم که در تمام امور با نمایندگان مردم در حال مشورت باشند و بعد از شور و مشورت با مردم تصمیم بگیرند. به این جملهٔ امام هم توجه کنید. فرمود: «هر فردی از افراد ملت حق دارد که مستقیما در برابر سایرین از زمامدار مسلمین انتقاد کند و او باید جواب قانع‌کننده بدهد.» انقلابی که امام برای ما ترسیم کرد، جمهوری اسلامی که امام برای ما تبیین کرد، آنچه که او اعلام کرد با صراحت قبل از پیروزی و بعد از پیروزی انقلاب در بهشت‌زهرا، بعد از آن، همه جا این را گفت./ دکتر حسن روحانی در مراسم هفتمین سالگرد رحلت آیتالله هاشمی رفسنجانی | ۱۴۰۲/۱۰/۲۱
امام به صراحت گفت: «میزان رأی ملت است.» امام به صراحت گفت همه با هم و امروز هم رهبر معظم انقلاب به صراحت می‌گوید یک انتخابات پرشور با مشارکت، با رقابت، با سلامت و با امنیت. من می‌فهمم اقلیت حاکم از این سخن رهبری خوشحال نیست. من می‌فهمم این سخن رهبری حرف دل اکثریت قاطع ملت ایران است. من می‌فهمم همان‌طور که امام وقتی سخن می‌گفت مردم احساس می‌کردند سخن امام آن چیزی است که خواست ملت بزرگ ایران است، امروز هم آن چه رهبری می‌فرماید حرف دل ملت ایران است. ملت ایران یک انتخاباتی می‌خواهد با مشارکت. چطور این مشارکت امکان‌پذیر است؟ با همان جملهٔ بعدی ایشان؛ مشارکت و رقابت. با رقابت امکان‌پذیر است. چگونه رقابت امکان‌پذیر است؟ آنجایی که مردم احساس رقابت کنند، وجدان عمومی مردم احساس رقابت کند. آنجایی که مردم احساس سلامت کنند، احساس امنیت کنند، ببینند آنچه از آنِ ملت است، در خدمت ملت است و در خدمت یک جناح نیست./ دکتر حسن روحانی در مراسم هفتمین سالگرد رحلت آیتالله هاشمی رفسنجانی | ۱۴۰۲/۱۰/۲۱
حجت‌الاسلام‌والمسلمین دکتر حسن روحانی، رئیس‌جمهور پیشین کشورمان در حاشیه مراسم سالگرد ارتحال امام خمینی(ره) در گفت‌وگو با خبرنگار «جماران»: امام راه را پیش روی مردم گذاشت. متاسفانه برخی از خط و راه امام تفسیر نادرستی داشته‌اند؛ نباید بگذاریم آن تفسیر جا بیفتد. باید در برابر تحریف بایستیم.
حجت‌الاسلام‌والمسلمین دکتر حسن روحانی در اولین سخنرانی خود در دیدار با میهمانان خارجی مراسم سالگرد ارتحال حضرت امام خمینی(ره)، از نخستین رهبر انقلابی در دنیا گفت که تنها پس از ۴۷ روز پس از پیروزی انقلاب مردم را به پای صندوق رأی دعوت کرد و اصل نظام و تمام نهادهای آن را با رأی مردم مشروعیت داد. (۱۳۹۳/۰۳/۱۳) به گفته این مبارز انقلابی، «امام(ره) مسیر و راه انقلاب و ادامه انقلاب را به ما نشان داد» (۱۳۹۴/۰۳/۱۳) و در مناسبت‌های مختلف آن را یادآوری می‌کرد: «او راه صندوق رأی را برای تداوم و استحکام این نظام برای مردم تبیین کرد.» (۱۳۹۶/۰۶/۰۵) از نظر دکتر روحانی، «اگر آن فتوای امام(ره) نبود که میزان رأی مردم است، دشمنان می‌توانستند انقلاب را از ما بگیرند.» (۱۳۹۴/۰۳/۱۳) و «تا زمانی که انقلاب و نظام به مردم متصل است و با رأی مردم مشروعیت می‌یابد، هیچ گزندی نمی‌تواند این نظام را از پا درآورده و یا تهدید کند.» (۱۳۹۸/۰۶/۰۲) به همین دلیل است که دکتر روحانی همیشه بر تداوم این راه انقلاب تاکید دارد و صندوق رای و انتخابات را مهمترین مسأله ما می‌داند (۱۴۰۰/۰۳/۱۲) چراکه معتقد است که «تا زمانی که مردم با انقلاب و نظام و انقلاب با مردم باشد این نظام به کار خود ادامه خواهد داد.» (۱۳۹۸/۰۶/۰۲)
رئیس دولت دوازدهم پس از چند ماه سکوت خود را شکست و در مصاحبه‌ای به ماجرای لقب «امام» برای بنیانگذار جمهوری اسلامی، پرداخت. به گزارش جماران، حجت الاسلام و المسلمین حسن روحانی، پس از گذشت حدود هفت ماه از پایان دولت دوازدهم بالأخره سکوت را شکست و در مصاحبه‌ای کوتاه در خصوص چگونگی تعلق لقب «امام» برای بنیانگذار جمهوری اسلامی، گفت: آبان سال ۵۶ به مناسبت شب هفت شهادت حاج آقا مصطفی تقریبا همه سیاسیون و علمای تهران مجلس ختمی را در مسجد ارک برگزار کردند. آن جلسه را مرحوم آقای مطهری از من دعوت کرد. یعنی آقای مطهری آخر هفته به من زنگ زد و گفت ما یکشنبه هفته آینده برای حاج آقا مصطفی دو مجلس ختم داریم که یکی قم و دیگری تهران است و شما یکی را قبول کنید که منبر بروید. رئیس دولت دوازدهم افزود: من به ایشان گفتم که ممنوع‌المنبر هستم؛ چون آن وقت ممنوع‌المنبر بودم. ایشان پشت تلفن گفت بهتر، اگر ممنوع‌المنبر هم نباشی، این منبر که بروی ممنوع‌المنبر می‌شوی. من گفتم پس همین تهران را برای سخنرانی می‌آیم و بنا شد که روز یکشنبه بعد از ظهر برای سخنرانی به مسجد ارک برویم. وی تأکید کرد: مجلس خیلی معظمی بود. البته ما که رفتیم ماشین‌های ارتش به تعداد خیلی زیاد در آن خیابان اجتماع کرده بودند، برای اینکه می‌ترسیدند در آن جلسه حادثه‌ای پیش بیاید. در آن جلسه تقریبا همه حضور داشتند؛ هم علمایی مثل آقای فلسفی، آقای موسوی اردبیلی و آقای مطهری بودند و از قم هم فضلا، علما و مدرسین آمده بودند و همه سیاسیون از جمله مرحوم مهندس بازرگان هم حضور داشتند و اطلاعیه‌ای هم که داده بودند از طرف سیاسیون و روحانیت بود. روحانی گفت: یکی دو روز قبل از آن سخنرانی به ذهنم آمد که لقب «امام» را برای آیت الله خمینی مطرح کنم، اما کمی تردید داشتم که این کلمه امام مورد پذیرش مردم قرار می‌گیرد یا مورد پذیرش مردم نمی‌گیرد. به هر حال این تصمیم را گرفتم و در آن سخنرانی داستان حضرت ابراهیم خلیل را مطرح کردم و گفتم که خداوند می‌گوید «وَإِذِ ابْتَلَىٰ إِبْرَاهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ ۖ قَالَ إِنِّی جَاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِمَامًا». یعنی وقتی ابراهیم همه امتحانات را داد و آخرین امتحان هم اسماعیل بود، خداوند او را به مقام امامت رساند. وی افزود: این داستان را نقل کردم و گفتم که امام اسماعیلش را در راه خدا داد، که حاج آقا مصطفی بود، بنابر این لقبی که من برای مرجع عالیقدرمان می‌پسندم کلمه «امام» است؛ بنابر این امام خمینی (س). با صلوات بلندی آن جلسه ختم شد و برای اولین بار لقب امام آنجا مطرح شد و بعد هم مورد تأکید همه قرار گرفت.